Dzień Powszedni

Odbiwszy od lądu w Troadzie, popłynęliśmy wprost do Samotraki, a następnego dnia do Neapolu, stamtąd zaś do Filippi, głównego miasta tej części Macedonii, które jest rzymską kolonią. W tym mieście spędziliśmy kilka dni. W szabat wyszliśmy za bramę nad rzekę, gdzie – jak sądziliśmy – było miejsce modlitwy. I usiadłszy, rozmawialiśmy z kobietami, które się zeszły. Przysłuchiwała się nam też pewna „bojąca się Boga” kobieta z miasta Tiatyry, imieniem Lidia, która sprzedawała purpurę. Pan otworzył jej serce, tak że uważnie słuchała słów Pawła. Kiedy została ochrzczona razem ze swym domem, zwróciła się z prośbą: «Jeżeli uważacie mnie za wierną Panu, przyjdźcie do mego domu i zamieszkajcie w nim». I wymogła to na nas.

Śpiewajcie Panu pieśń nową, * głoście Jego chwałę w zgromadzeniu świętych. Niech się Izrael cieszy swoim Stwórcą, * a synowie Syjonu radują swym Królem. Pan w swoim ludzie upodobał sobie Albo: Alleluja Niech imię Jego czczą tańcem, * niech grają Mu na bębnie i cytrze. Bo Pan swój lud miłuje, * pokornych wieńczy zwycięstwem. Pan w swoim ludzie upodobał sobie Albo: Alleluja Niech święci cieszą się w chwale, * niech się weselą przy uczcie niebieskiej. Chwała Boża niech będzie w ich ustach; * to jest chwałą wszystkich Jego świętych. Pan w swoim ludzie upodobał sobie Albo: Alleluja

Świadectwo o Mnie da Duch Prawdy i wy także świadczyć będziecie. Alleluja, alleluja, alleluja

Jezus powiedział do swoich uczniów: «Gdy przyjdzie Paraklet, którego Ja wam poślę od Ojca, Duch Prawdy, który od Ojca pochodzi, On zaświadczy o Mnie. Ale wy też świadczycie, bo jesteście ze Mną od początku. To wam powiedziałem, abyście się nie załamali w wierze. Wyłączą was z synagogi. Ale nadto nadchodzi godzina, w której każdy, kto was zabije, będzie sądził, że oddaje cześć Bogu. Będą tak czynić, bo nie poznali ani Ojca, ani Mnie. Ale powiedziałem wam o tych rzeczach, abyście, gdy nadejdzie ich godzina, pamiętali, że Ja wam o nich powiedziałem».