ŚW. BENEDYKTA, OPATA - ŚWIĘTO

Nakłoń swe serce ku roztropności Czytanie z Księgi Przysłów Synu, jeżeli słowa me przyjmiesz, zachowasz u siebie nakazy, ku mądrości nachylisz swe ucho, ku roztropności skłonisz swe serce; tak, jeśli wezwiesz rozsądek, donośnie przywołasz roztropność; jeśli szukać jej poczniesz jak srebra i pragnąć jej będziesz jak skarbów – to bojaźń Pańską zrozumiesz, osiągniesz poznanie Boga. Bo Pan udziela mądrości, z ust Jego – wiedza, roztropność. On chowa powodzenie dla prawych, opiekę – dla żyjących nienagannie. On osłania ścieżki prawych, ochrania drogę pobożnych. Wtedy sprawiedliwość pojmiesz i prawo, i rzetelność – każdą dobrą ścieżkę. Oto słowo Boże.

Refren: Po wieczne czasy będę chwalił Pana. Albo: Wszyscy zobaczcie, jak nasz Pan jest dobry. Będę błogosławił Pana po wieczne czasy, * Jego chwała będzie zawsze na moich ustach. Dusza moja chlubi się Panem, * niech słyszą to pokorni i niech się weselą. Refren: Po wieczne czasy będę chwalił Pana. Albo: Wszyscy zobaczcie, jak nasz Pan jest dobry. Wysławiajcie razem ze mną Pana, * wspólnie wywyższajmy Jego imię. Szukałem pomocy u Pana, a On mnie wysłuchał * i wyzwolił od wszelkiej trwogi. Refren: Po wieczne czasy będę chwalił Pana. Albo: Wszyscy zobaczcie, jak nasz Pan jest dobry. Spójrzcie na Niego, a rozpromienicie się radością, * oblicza wasze nie zapłoną wstydem. Oto zawołał biedak i Pan go usłyszał, * i uwolnił od wszelkiego ucisku. Refren: Po wieczne czasy będę chwalił Pana. Albo: Wszyscy zobaczcie, jak nasz Pan jest dobry. Anioł Pański otacza szańcem bogobojnych, * aby ich ocalić. Skosztujcie i zobaczcie, jak Pan jest dobry, * szczęśliwy człowiek, który znajduje w Nim ucieczkę. Refren: Po wieczne czasy będę chwalił Pana. Albo: Wszyscy zobaczcie, jak nasz Pan jest dobry. Bójcie się Pana, wszyscy Jego święci, * gdyż bogobojni nie zaznają biedy. Bogacze zubożeli i zaznali głodu, * szukającym Pana niczego nie zabraknie. Refren: Po wieczne czasy będę chwalił Pana. Albo: Wszyscy zobaczcie, jak nasz Pan jest dobry.

Jeden duch i jedno serce wspólnoty chrześcijańskiej Czytanie z Dziejów Apostolskich Jeden duch i jedno serce ożywiały wszystkich, którzy uwierzyli. Żaden nie nazywał swoim tego, co posiadał, ale wszystko mieli wspólne. Apostołowie z wielką mocą świadczyli o zmartwychwstaniu Pana Jezusa, a wielka łaska spoczywała na wszystkich. Nikt z nich nie cierpiał niedostatku, bo właściciele pól albo domów sprzedawali je i przynosili pieniądze uzyskane ze sprzedaży, i składali je u stóp apostołów. Każdemu też rozdzielano według potrzeby. Oto słowo Boże.

Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja. Błogosławieni ubodzy w duchu, albowiem do nich należy królestwo niebieskie. Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.

Wy, którzy poszliście za Mną, stokroć tyle otrzymacie Słowa Ewangelii według Świętego Mateusza Piotr rzekł do Jezusa: «Oto my opuściliśmy wszystko i poszliśmy za Tobą, cóż więc otrzymamy?» Jezus zaś rzekł do nich: «Zaprawdę, powiadam wam: Przy odrodzeniu, gdy Syn Człowieczy zasiądzie na swym tronie chwały, wy, którzy poszliście za Mną, zasiądziecie również na dwunastu tronach, aby sądzić dwanaście szczepów Izraela. I każdy, kto dla mego imienia opuści dom, braci, siostry, ojca, matkę, dzieci lub pole, stokroć tyle otrzyma i życie wieczne posiądzie na własność». Oto słowo Pańskie.