SOBOTA I TYGODNIA ADWENTU

Bóg zlituje się nad swoim ludem Czytanie z Księgi proroka Izajasza. Tak mówi Pan Bóg, Święty Izraela: Zaiste, o ludu, który zamieszkujesz Syjon w Jerozolimie, nie będziesz gorzko płakał. Rychło okaże ci On łaskę na głos twojej prośby. Ledwie usłyszy, odpowie ci. Choćby ci dał Pan chleb ucisku i wodę utrapienia, twój Nauczyciel już nie odstąpi, a oczy twoje patrzeć będą na twego Mistrza. Twoje uszy usłyszą słowa rozlegające się za tobą: «To jest droga, idźcie nią!», jeśli chciałbyś iść na prawo lub na lewo. On ześle deszcz na zboże, którym obsiejesz rolę, a pokarm z plonów ziemi będzie soczysty i pożywny. Twoje trzody będą się pasły w owym dniu na rozległych łąkach. Woły i osły obrabiające rolę żreć będą paszę dobrze przyprawioną, która została starannie przewiana. Dojdzie do tego, że na każdej wysokiej górze i na każdym wyniosłym pagórku będą strumienie płynących wód na czas wielkiej rzezi, gdy padną warownie. Wówczas światło księżyca będzie jak światło słoneczne, a światło słońca będzie siedmiokrotne, jak światło siedmiu dni, w dniu, gdy Pan opatrzy rany swego ludu i uleczy jego sińce po razach. Oto słowo Boże.

Refren: Szczęśliwi wszyscy, co ufają Panu. Albo: Alleluja. Chwalcie Pana, bo dobrze jest śpiewać psalmy Bogu, * słodko jest Go wysławiać. Pan buduje Jeruzalem, * gromadzi rozproszonych z Izraela. Refren: Szczęśliwi wszyscy, co ufają Panu. On leczy złamanych na duchu * i przewiązuje ich rany. On liczy wszystkie gwiazdy * i każdej imię nadaje. Refren: Szczęśliwi wszyscy, co ufają Panu. Nasz Pan jest wielki i potężny, * a Jego mądrość niewypowiedziana. Pan dźwiga pokornych, * karki grzeszników zgina do ziemi. Refren: Szczęśliwi wszyscy, co ufają Panu.

Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja. Pan naszym sędzią, Pan naszym prawodawcą, Pan naszym królem, On nas zbawi. Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.

Jezus lituje się nad znękanymi Słowa Ewangelii według świętego Mateusza. Jezus obchodził wszystkie miasta i wioski. Nauczał w tamtejszych synagogach, głosił Ewangelię o królestwie i leczył wszystkie choroby i wszystkie słabości. A widząc tłumy ludzi, litował się nad nimi, bo byli znękani i porzuceni, jak owce niemające pasterza. Wtedy rzekł do swych uczniów: «Żniwo wprawdzie wielkie, ale robotników mało. Proście Pana żniwa, żeby wyprawił robotników na swoje żniwo». Wtedy przywołał do siebie dwunastu swoich uczniów i udzielił im władzy nad duchami nieczystymi, aby je wypędzali i leczyli wszelkie choroby i wszelkie słabości. Tych to Dwunastu wysłał Jezus, dając im następujące wskazania: «Idźcie do owiec, które poginęły z domu Izraela. Idźcie i głoście: Bliskie już jest królestwo niebieskie. Uzdrawiajcie chorych, wskrzeszajcie umarłych, oczyszczajcie trędowatych, wypędzajcie złe duchy. Darmo otrzymaliście, darmo dawajcie». Oto słowo Pańskie.